น้ำตก ห้วยเม็ง 1

เรื่องราวการผจญไพร กำเนิดเกิดขึ้นอีกคราหลังจากที่เมื่อคืนตัวข้าพเจ้าเผลอกดลบหน้านี้ไป ทั้งๆที่เขียนมาร่วมชั่วโมงๆ T_T อยากจะร้องดังๆ แต่ทำไม่ได้ก็เมื่อคืนมันตี 1 กว่าแล้วนี่ ร้องไปโดนด่าแน่ๆ *.*

ณ บ่ายแก่ๆ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมไม่มีอะไรทำ หลังจากที่ต้องหยุดเล่นคอม ลุกออกจากโต๊ะด้วยเหตุว่าเริ่มเบลอๆ ปวดตา ก็ช่วงสองเดือนที่ผ่านมานี่แต่ล่ะคืนผมนอนตีสองทุกๆคืน บางคืนก็ ตีสามตีสี่ หลายๆวันเข้าเลยไม่ค่อยจะไหว – -”หลังจากหาอะไรใส่ท้องให้หายหิวแล้วนั้น ก็ตระเตรียมของด้วยความเป็นมืออาชีพ(ซะที่ไหน) ได้น้ำดื่มไป 1 ขวดเล็ก ใช่ล่ะครับก็ขวดที่เขามักจะขายกันขวดล่ะ 10 บาทนั่นล่ะ แต่บางยี่ห้อก็สิบกว่าบาทก็มีนะครับ แต่จะมีใครชอบน้ำดื่มตราสิงห์เหมือนผมไหมนี่ ไอ่ขวดใหญ่ๆนั่นล่ะ ผมชอบนักแล มันช่างหวานจับใจ ไม่รู้ผสมอะไรไปด้วยรึเปล่า ขนาดที่ว่าน้ำแร่ยังไม่อร่อยเหมือนน้ำสิงค์เลย ฮาาา? ด้วยความคิดที่ว่ามันไม่ไกลเท่าไหร่นี่นาคงไม่เหนื่อยมากหรอก เอาไปเยอะก็ต้องแบกน้ำหนักไปเยอะเลยเอาไปขวดเล็กๆ!! น้ำได้แล้วหันไปเก็บกล้องดิจิตอล Digital ที่ตอนนี้ราคาราวๆสามพันไม่รู้จะได้ไหม รุ่นใหม่ๆออกมาเยอะแยะมากมาย อยากได้ DSLR มั่งแต่งบยังไม่มี T_T ก็เลยใช้แต่ของฟรีๆที่เขาให้มาอีกที เป็นไงผมลงทุนไหม ฮาาา

น้ำพร้อม กล้องพร้อม พาหนะล่ะ! ด้วยเส้นทางที่ไปผมจำได้เมื่อนานมาแล้วที่เคยไปมันเส้นทางขรุขระมาก รถยนต์ไปคงไม่เข้าท่า มอเตอร์ไซต์ก็พอไหวแต่ด้วยความอยากสัมผัสธรรมชาตินี่นา ฝรั่งยังบินข้ามน้ำข้ามทะเลมาปั่นจักรยานเข้าไปเที่ยวน้ำตกเลย ไอ่เราเจ้าถิ่นก็ต้องลองมั่งดิ? เรื่องที่ว่ามีฝรั่งเข้าไปเที่ยวนั้นผมเคยเจอในเน็ตนี่ล่ะไม่รู้ว่า บริษัททัวร์เจ้าไหนทำแพ็คเก็คพาเที่ยว คนล่ะ 900 บาท!! ใช่แล้วครับ คุณอ่านไม่ผิดคนล่ะ เก้า ร้อย บาท? ผมได้อ่านพลันสมองก็ทำงานทันใด ใครว้าา กินหวานๆเลย ทำไม่เราไม่คว้าโอกาสไว้มั่ง *.* ไม่รู้นะครับว่าเขาจะจัดพาหนะอย่างไร ตอนไปมีอาหารรึอะไรอย่างไร แต่ถ้าใครอยากลุยๆ ติดต่อมาครับผมแนะนำไกด์พื้นที่ให้เลย (หุ หุ หากิน *.*)

เอาล่ะคราวนี้มาต่อกันด้วยเรื่องพาหนะ ผมมีจักรยานรุ่นลายคราม *.* ที่ได้รับมาเมื่อสิบกว่าปีก่อนได้ ผมจำได้ว่าอาจเป็นคันแรกๆในหมู่บ้านเลยก็ว่าได้ ที่มีจักรยานแบบแมวภูเขา (มันไม่ใช่เสือแล้วตอนนี้ ) เมื่อก่อนช่วงนั้นจะฮิต BMX กันมากๆ หลังจากผมปั่นไอ่คันเล็กๆ จนพังไปตั้งแต่ไม่จบ ประถม ก็ไม่มีรถเป็นของตัวเองอีกเลยต้องไปอาศัยของเพื่อนๆตลอด จวบจนมัธยมได้จำไม่ได้ล่ะว่าชั้นไหน เมื่อปลายปีพ่อ แม่ก็ไปซื้อจักรยานมาให้ ตอนนั้นขายังไม่ค่อยจะถึงพื้นเลย มันสูงมาก – -”?? มาจวบวันนี้ร่วมๆสิบกว่าปีได้ ผมก็ยังคงใช้คันเดิม เปลี่ยนอะไหล่ไปก็หลายครา เบาะลอกพังหมด ตอนนี้เปลี่ยนใหม่เอารุ่นหนาพิเศษ ฮาาา ชดเชยความนุ่มจากการที่รถไม่มีโช๊คเหมือนรุ่นใหม่ๆ? เกียร์ 6 เกียร์ที่ใช้งานไม่ได้ทั้งหมดทุกเกียร์ – -” เอาน่าใช้ๆไปก่อน ถูกหวยเมื่อไหร่จะถอยคันล่ะ สองหมื่นมาขี่เล่นมั่ง (เคยใช้ของเพื่อน ด้วยราคาที่แตกต่างกันมาก ประสิทธิภาพมันจึงแตกต่างกันมาก นิ่ม เบา หวิว แม้วันมามาก เอ้ยย ไม่ช่ายยย)? เอาล่ะครับเตรียมตัวเสร็จ เราก็พร้อมมุ่งสู่ขุนเขา สูงใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้า ( พยายามหัดแทรกสำนวนแบบนักแต่งนักสือ ที่เนื้อหาจริงๆมีไม่มากแต่พยายามเขียนสาธยายไปเรื่อยเปื่อย ให้มันหนาๆ -*-)

สองน่องกับจักรยานรุ่นลายครามค่อยๆปั่นผ่านถนนคอนกรีต ที่ทอดยาววววว ไปถึงแค่หัวหมู่บ้าน จากนั้นก็เจอถนนลูกรัง ที่ขรุขระเหมาะกับขาลุยๆแล้ว ใครจะมาเที่ยวแนะนำว่าหาจักรยานรุ่นที่มีโช๊ค นิ่มๆด้วยครับ ปั่นไปนานๆแล้วจะรู้ว่ามันแข็งมาก ฮาา เส้นทางเริ่มตันด้วยทางค่อนข้างเรียบ ดูวีดีโอประกอบได้ครับ นั่นล่ะช่วงเริ่มต้น? เดี๋ยวจอนนี้ชักจะยาวมากล่ะ ต่อกันในตอน 2 ครับ ^.^

Related posts:

1. เที่ยว สงกรานต์ ที่ เชียงของ
2. แผนที่ เมือง เชียงของ
3. ก่อนวันสงกรานต์