สวัสดีครับ น้ำตก ห้วยเม็ง เราก็มาถึงตอนที่ 5 แล้ว มันทำไมยาวจัง ไม่จบซักที ก็ด้วยเพราะ ผมขี้เกียจ ฮาาา ไม่ยอมอัพซักที มาวันนี้ วันเสาร์ หยุด ว่างๆเลยฮึดซะหน่อยครับ ไม่พูดพร่ำทำเพลงมากล่ะครับ อัพเป็นไฟล์วีดีโอ ให้ดูเลยดีกว่า ขี้เกียจพิมพ์ยาวๆ เก็บบรรยากาศโดยรอบมาหมดล่ะครับ

สวัสดีครับ ทุกคน ผมกลับมาแล้ว มาในยามค่ำคืน หลังหายไปนานหลายวัน ไม่ได้มาอัพเดตอะไรเลย ด้วยเพราะช่วงนี้ผมยุ่งมากๆ ในอาทิตย์ที่ผ่านมาเจอไปหลายอย่างไว้จะมาเล่าให้ฟังวันหลัง ประมาณว่ารถเสีย ยังต้องเข็นรถไปทำงาน – -”

จากที่จั่วหัวแล้ว เรื่องไปเที่ยวน้ำตก เรายังไม่เห็นน้ำตกกันเลย ผมก็หายไปก่อน ฮาาา ยอดผู้ชมตกหวบหาบเลย ไม่ได้เข้ามาหลายวัน ยังไงวันนี้ผมอัพรูปขึ้นไปอีกเยอะเลย

สวัสดีครับเพื่อนๆ หลังจากผมหายไปหลายวัน ก็ด้วยว่า ติดภารกิจต้องไปยังต่างจังหวัด กว่าจะกลับมาก็เหนื่อยๆเลยไม่ได้มา เล่าตอน 3 ต่อ ปล่อยให้ค้างเติ่งมาหลายวัน *.* ผมไป”น่าน”มา ไปที่ตัวจังหวัดล่ะวันที่ 2 ไปจนชายแดนไทย “ลาว” ที่ “อ.ทุ่งช้าง” นู่นล่ะ การเดินทางครั้งนี้ ระยะทางไปกลับ 620 กิโลเมตร ดีนะที่ไม่

นิยายเรื่องยาว หลังจากเปิดปฐมบทไปแล้ว มาบัดนี้ นายเร่ร่อนของเราเดินทางด้วยจักรยานรุ่นลายคราม ฝ่าสายน้ำห้วยเม็งที่ไหลมาจากเทือกเขาสูงชัน คล้ายๆว่าจะชื่อว่าดอยหลวง มองเท้ามุ่งหน้าั่ปั่นเข้า ปั่นเข้า ผ่านเส้นทางขรุขระ สองข้างทางมีสวนผลไม้ต่างของชาวบ้านตลอดเส้นทางไม่ว่าจะเป็น เงาะ ลิ้นจี่ มังคุด ทุเรียน ลองกอง ลางสาด ส้มโอ มะไฟ และต้นยางพาราที่ตอนนี้เริ่มมากขึ้นๆแตกต่างกับเมื่อสิบปีก่อนที่ให้ ท่ามกลางหุบเขาแห่งนี้จะเต็มไปด้วย สวนส้ม ที่นับว่าดังไปทั่วระดับจังหวัด รึอาจจะระดับประเทศสำหรับพ่อค้า แม่ค้า เขาจะรู้จักกันก็มีมารับไปขายยันสุไหงโกลก ข้ามไปมาเลโน้นล่ะ
ด้วยว่าส้มของที่นี่รสชาติมันจะเข้ม หวานแล้วอมเปรียวนิดๆไม่จืดเหมือนของ

เรื่องราวการ ผจญไพร กำเนิดเกิดขึ้นอีกคราหลังจากที่เมื่อคืนตัวข้าพเจ้าเผลอกดลบหน้านี้ไป ทั้งๆที่เขียนมาร่วมชั่วโมงๆ T_T อยากจะร้องดังๆ แต่ทำไม่ได้ก็เมื่อคืนมันตี 1 กว่าแล้วนี่ ร้องไปโดนด่าแน่ๆ *.*

ณ บ่ายแก่ๆ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมไม่มีอะไรทำ หลังจากที่ต้องหยุดเล่นคอม ลุกออกจากโต๊ะด้วยเหตุว่าเริ่มเบลอๆ ปวดตา ก็ช่วงสองเดือนที่ผ่านมานี่แต่ล่ะคืนผมนอนตีสองทุกๆคืน บางคืนก็ ตีสามตีสี่ หลายๆวันเข้าเลยไม่ค่อยจะไหว – -”หลังจากหาอะไรใส่ท้องให้หายหิวแล้วนั้น ก็ตระเตรียมของด้วยความ